16% افزایش در تراکم مویرگی و 14% افزایش در طول آنها ایجاد شد که در مجموع باعث 10 % کاهش در فاصله انتشاری مویرگ و میتوکنری میوسیت میگردید.
ایجاد عروق جانبی- مجموع نتایج مطالعات انجام شده در این رابطه نتیجه قطعی به دست نمیدهد. زیرا تعداد مطالعات کم و شیوههای مطالعاتی غیر حساس بوده است. اما اطلاعات به دست آمده از هر دو نوع مطالعات انجام شده بر روی انسان و حیوانات آزمایشگاهی نشان دادهاند که فعالیت باعث رشد عروق جانبی به خصوص در زمینه ایسکیمی میگردد.
قابلیت لخته شدن
تشکیل لخته خون پارهای از واکنشهای شیمیایی را به همراه خواهد داشت که میتواند به وسیله نسوج آسیب دیده یا زخمی به وجود آید. مثالی از این بافت آسیب دیده عبارت از سطح داخلی شریانهای تصلب یافته، میباشد. سطح تصلب یافته ناهموار بوده، به محض آن که خون از آن عبور کند، ساز و کار لخته شدن آغاز میگردد. اگر در زمانی که جهت لخته شدن و یا حل لخته ( تجزیه فیبرین ) نیاز است، تغییری داده شود، ‌میزان و تعداد لختههای تشکیل شده نیز دچار نوسان خواهند شد. ظاهراً کاهش تشکیل لخته و افزایش انحلال آن، نقش مؤثری در پیشگیری از بروز حمله قلبی خواهد داشت.
تمرینات ورزشی سبب افزایش قدرت انعقاد خون و افزایش میزان حل شدن لخته میگردد. این تغییرات ایجاد شده به وسیله فعالیت، در عمل مخالف یکدیگر بود، در صورت برابر بودن میزان آنها، ظاهراً تأثیر مثبتی بر روی تشکیل لخته نخواهند داشت. تحقیقات انجام شده درباره این موضوع پراکنده بوده و قبل از این که بتوان جواب نهایی را مشخص نمود نیاز به مطالعات بیشتری وجود دارد (36).
3-2-2) آزمون ورزشی10
آزمون ورزشی یکی از ابزارهای مهم ارزیابی جهت ارزشیابی شرکت افراد در برنامه های آمادگی بزرگسالان و باز توانی قلبی می باشد. آزمون ورزشی یکی از بهترین راههای تشخیص ، تعیین پیش آگهی و ظرفیت عملی در بیماران مبتلا به ایسکمی قلبی است . مهمترین و شایعترین مورد استفاده آن تایید تشخیص بیماری عروق کرونروی و تعیین ظرفیت عملی و پیش آگهی بیماران است به عبارت دیگر آزمون ورزشی یک روش پزشکی است که تحت نظارت و سرپرستی گروه پزشکی اجرا می شود. هدف اصلی آن در واقع ( فشار آوردن به قلب) است تا هرگونه شواهدی در مورد نارسایی خونی عضله قلب یا محدودیت در جریان خون به میو کارد را مشاهده کنیم . به طور کلی آزمون ورزشی شامل یک برنامه ورزشی استاندارد و بررسی پاسخ و تغییرات قلبی عروقی بیمار نسبت به آن است که معمولاً این پاسخ به وسیله بررسی نوار قلب ، تغییرات فشار خون ، تعداد ضربان قلب و ایجاد برخی علائم و نشانه ها در بیمار طی فعالیت مشخص می شود . در صورت وجود اختلالات ایسکمی در قلب معمولا پاسخ های خاصی که نشانگر بیماری هستند ایجاد می گردند .
مواردی از این پاسخ ها که بیانگر مثبت بودن آزمون ورزشی است عبارتند از :
1- هرگاه بیمار طی انجام آزمون ورزشی دچار درد جلوی قلب گردد .
2- اگر بیمار طی انجام آزمون ، علائمی مثل رنگ پریدگی یا سرگیجه داشته باشد .
3- اگر فشار خون بیمار طی انجام آزمون بطور غیر طبیعی افزایش یا کاهش یابد .
4- اگر بجای افزایش تعداد ضربان قلب ، کاهش ضربان قلب حاصل شود .
5- اگر در هنگام آزمون ، آریتمی های بطنی و دهلیزی مثل : انقباض زودرس دهلیزی ، ارتعاش بطنی ، بلوک های سینوسی دهلیزی ، انقباض زودرس بطنی ، ایست و یا پرتپشی بطنی بوجود آید .
6- هرگاه در نوار الکتروکاردیوگرام سقوط یا صعود قطعه ST و T معکوس بوجود آید .
آزمون ورزشی باید بر روی چه کسانی انجام شود ؟
ملاکهای مناسبی برای تعیین اینکه چه کسانی باید آزمون ورزشی تحت نظارت پزشک را قبل از شروع یک برنامه تمرینی دریافت کند ، تهیه شده است که عبارتند از :
1- مردان غیر فعال بالای 35 سال و زنان غیر فعال بعد از دوران یائسگی باید قبل از شروع برنامه ورزشی ، آزمون ورزشی را تحت نظارت پزشک انجام دهند .
2- هر فردی که مبتلا به دردهای قفسه سینه است یا سابقه بیماری قلبی دارد .
3- هر فرد در هر سنی که عوامل خطرساز ابتلا به بیماری قلبی عروقی مهمی دارد ، این عوامل خطر ساز عبارتند از :
الف – سابقه خانوادگی در بیماری قلبی عروقی بویژه در سنین پایین
ب- سابقه فشار خون بالا
ج – سابقه بالا بودن کلسترول بویژه اگر با کم بودن مقدار HDL همراه باشد
د – سابقه بیماری قند
فرد سیگاری به ویژه اگر زندگی غیر فعال همراه با سایر عوامل خطر قلبی عروقی داشته باشد .
موارد استفاده از آزمون ورزشی
الف – موارد استفاده مشخص
1- تشخیص مردان با علائم غیر معمول بیماری های ایسکمیک
2- بررسی و تعیین ظرفیت عملی و پیش آگهی در بیماران مبتلا به آنژین مزمن پایدار و یا بعد از سکته قلبی
3- بررس و تعیین آریتمی های ایجاد شده به وسیله ورزش که علامت دار و عود کننده باشند .
ب- احتمالا آزمون ورزشی مورد استفاده دارد :
1- زنان با آنژین صدری معمول و غیر معمول
2- تعیین ظرفیت عملی برای بررسی و تحت نظر داشتن درمان های قلبی عروقی در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر یا نارسایی قلبی
3- بررسی بیماران مبتلا به آنژین واریانت
4- بررسی سالانه بیماران شناخته شده مبتلا به بیماری عروق کرونر
5- بررسی مردان بدون علامت بالای 40 سال افرادی که شغل های خاصی دارند مانند خلبان ، رانندگان اتوبوس و غیره و یا کسانی که دو یا بیشتر از عوامل خطرساز آترواسکلروز دارند و یافردی که می خواهد در برنامه فعالیت های ورزشی شدید شرکت کند .
موارد ممنوعیت انجام آزمون ورزشی
موارد منع آزمون ورزش به 3 گروه تقسیم می شوند :
الف- بیماری های شدید و ناپایدار قلبی :
1- انفارکتوس حاد قلبی
2- آنژین ناپایدار
3- آریتمی کنترل شده
4- نارسایی قلبی شدید
5- تنگی آئورت شدید
6- میوکاردیک ، پریکاردیک یا آندوکارد یک فعال
7- آمبولی ریه
8- فشار خون استراحت بیش از میلی لیتر جیوه
9- ترومبوز کلیوی حاد
ب – بیماری های غیر قلبی
1- عفونت حاد
2- ناراحتی روانی و عاطفی شدید
3- بیماری های متابولیک کنترل نشده ، دیابت ، آرتریت و غیره به طوریکه بیمارد قادر به فعالیت نباشد . در بسیاری از موارد ، کنترل نشانه های فوق ، پزشک در صورت صلاحدید و با احتیاط با استفاده از پروتکل های کم خطر نیز می تواند ورزش انجام دهد.
ج – محدودیت ها سنی ضربانات قلبی که در حین تست ورزش منجر به قطع تست ورزش می شود :
1- 170 ضربه در دقیقه در گروه سنی 20 تا 29 سال
2- 160 ضربه در دقیقه در گروه سنی 30 تا 39 سال
3- 150 ضربه در دقیقه در گروه سنی 40 تا 49 سال
4- 140 ضربه در دقیقه در گروه سنی 50 تا 59 سال
5- 130 ضربه در دقیقه در گروه سنی 60 تا 69 سال
طبقه بندی بیماران بر اساس نتایج آزمون ورزشی
آزمون ورزشی یکی از بهترین راه های تشخیص ، پیش آگهی و ظرفیت عملی در بیماران مبتلا به ایسکمی قلبی است که معمولا از آن برای طبقه بندی کلاس بیماران و تجویز ورزش بر اساس توانایی فیزیولوژیکی بیماران قلبی استفاده می شود ، بر اساس نتایج آزمون ورزشی بیماران را می توان به 3 دسته تقسیم کرد :
1- بیماران کم خطر : شامل بیمارانی می شود که دوره خاص بالینی در بیمارستان نداشته اند ، نشانه ای از کم خونی عضله قلب ندارند ، بدون علائم و نشانه هایی از اختلال عملکرد بطن چپ ، ایسکمی میوکارد ، آریتمی بطنی هستند ، دارای ظرفیت ورزشی 8 مت یا بیشتر بوده و موقعیت غیر طبیعی ( اکتوپی ) بطنی شدید ندارند .
2- بیماران با خطر متوسط : شامل بیمارانی می شود که در هنگام آزمون ورزشی در بخش ST دو میلی متر یا بیشتر بصورت یکنواخت یا با شیب به سمت پایین افت می کند ، دچار ایسکمی میوکارد هستند ، برگشت پذیری نقص های اولیه دارند . عملکرد بطن چپ در این دسته از بیماران بدون اختلال و متوسط تا خوب می باشد ( 11EF=%35-%49)1 تغییر شکل یا پیشرفت جدیدی در آنژین صدری ملاحظه می شود .
3- بیماران پر خطر : شامل بیمارانی می شود که یک یا بیشتر از یکی از خصوصیات زیر را داشته باشد :
کسر خروجی کمتر یا برابر 35% باشد . نارسایی احتقانی قلب ناشی از پرکاری و یا بدکاری دیاستول داشته باشد ، ظرفیت تمرینی بی نهایت ضعیف (اکسیژن مصرفی بیشینه کمتر از 14 میلی لیتر کیلوگرم در دقیقه ) داشته باشد .
سابقه انفارکتوس میوکارد که در آن 35 % یا قسمت بیشتری از بطن چپ درگیر باشد ، درد از کم خونی قلبی بصورت مزمن یا عود کننده 24 ساعت یا بیشتر بعد از ورود به بیمارستان داشته باشند . ظرفیت تمرینی کمتر از 6 مت داشته باشد ، سندرم درماندگی زیاد قلب در بیمارستان مشاهده شده باشد ، افت حداقل کمتر از 4 میلی متر در قطعه ST یا آنژین در حین ورزش داشته باشد . شواهدی از ایسکمی میوکارد شدید در حین ورزش داشته باشد ، تا کیکاردی بطنی در یک شدت تمرینی کمتر از 6 مت رخ داده باشد ، در اینگونه بیماران موقعیت غیر طبیعی بطنی به صورت شدید وجود دارد ( 74،75،76).
پروتکل آزمون ورزشی
برنامه های مختلفی برای انجام آزمون ورزشی وجود دارند . بیشتر این برنامه های ورزشی را با بار کم شروع و به تدریج میزان بار کار را افزایش می دهند تا فرد به یک نقطه پایانی از پیش تعیین شده برسد . این نقطه پایانی ممکن است ، ضربان قلب هدف و یا میزان مشخص از بار کار یا فعالیت ورزشی و یا ایجاد علائم و تغییرات در نوار قلبی باشد .
پروتکل بروس :
شاید یکی از معروفترین پروتکل های آزمون ورزشی با تردمیل باشد . در این پروتکل هم شیب و هم سرعت دستگاه تردمیل در فواصل 3 دقیقه ای تغییر می کند . چون میزان کار و فعالیت فیزیکی بیمار در مراحل اولیه این پروتکل خیلی زیاد است پروتکل دیگری به نام پروتکل تعدیل شده بروس ایجاد شد که در آن چندین مرحله راحت تر به پروتکل بروس اضافه شده است ( مثل مرحله صفر و یا) مزیت اصلی پروتکل بروس ، این است که بیمار به سرعت و در مدت کوتاهی به مراحل بالای فعالیت می رسد. البته این مزیت برای یک سری از بیماران یک عیب محسوب می شود و این افزایش بار کاری در بین مراحل مختلف آزمون بروس باعث دقت کمتری در تعیین ظرفیت عمومی و توان فیزیکی بیماران می شود . این پروتکل ، بعد از اینکه بیمار ، مرحله 3 را پشت سر گذاشت ممکن است ، مجبور به دویدن شود که باعث اختلال در نوار قلبی و اندازه گیری فشار خون می شود(74) .
3-2)کیفیت زندگی12
1-3-2) کیفیت زندگی و ابعاد آن:
در طی چند دهه گذشته، سلامت به عنوان یکی از اجزای حقوق بشر و یک هدف اجتماعی در جهان شناخته شده است. بدین معنی که سلامت برای ارضای نیازهای اساسی و بهبود کیفیت زندگی انسان لازم است و باید در دسترس همه ی انسان ها قرار گیرد .
اخیراً مفهوم وسیعتری از سلامت به وجود آمده است که شامل بهبود کیفیت زندگی میباشد. سازمان بهداشت جهانی، کیفیت زندگی را این گونه تعریف میکند : ادراک افراد از موقعیتشان در متن فرهنگ و نظامهای ارزشی که در آن زندگی میکنند و در ارتباط با اهداف، ‌انتظارات، ارتباطات و نیازهایشان میباشد .
کیفیت زندگی به عنوان نشانه کیفیت مراقبتهای بهداشتی و به عنوان بخشی از برنامههای کنترل بیماری محسوب میشود. بیماریهای عروق کرونر از جمله بیماریهای مناسب برای به کارگیری از معیارهای کیفیت زندگی میباشد (37).
چندبعدی بودن
کیفیت زندگی شامل ابعاد مثبت و منفی زندگی میباشد و شامل چند بعد است. متخصصان مختلف ابعاد متفاوتی را بیان کردهاند ولی اکثراً بر روی 4 الی 5 عامل توافق نظر دارند. این حیطهها عبارتند از: جسمانی، روانی، اجتماعی و روحی.
1- بعد جسمی:
این بعد شامل استرسهای عملکرد جسمی و علائم جسمانی است و به درک فرد از تواناییهایش در انجام فعالیتها و وظایف روزانه که نیاز به صرف انرژی دارد

مطلب مشابه :  مقاله درمورد دانلودهوشمندی رقابتی، وفاداری مشتری، استان همدان
دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید