شرکت company

همه خوب می دونن که هر موقع کار به شکل شراکتی  و گروهی انجام شه و این کار با پشتیبانی قانون و مقرراتی باشه عاقبتای مثبتی به همراه داره و نتیجه کار همیشه بهتره. ثبت شرکت هم کارا رو به شکل گروهی سروسامون میده. اما به چه دلیل بیشتر مردم از ثبت شرکت و داشتن شخصیت حقوقی ترس دارن؟ مگه نه اینه که شرکت به فرد اعتبار بالاتری میده و این موضوع می تونه وجهه اجتماعی بهتر و شرایط کار و کاسبی بهتری رو واسه آدما به همراه داشته باشه ؟ ولی بازم کمتر آدما به دنبال ثبت شرکت هستن؟

بی فکر قبول مسئولیت و ترس از مالیاتای سنگین و مهم تر از همه نبود آگاهی کافی در این مورد بی تاثیر نیس. شاید واسه اینکه اقتصاد جامعه تکونی بخوره اول باید بینش و نگاه خود رو نسبت به موضوع مشارکت و همکاری و ثبت شرکت اصلاح کنیم.

اما با همه این اوصاف به هر حال مسئولیتایی رو واسه آدما به همراه داره. انهایی که همیشه نیمه خالی لیوان رو می بینن هم این موضوع رو شدیدا واسه خود مسئله ساز کردن.

اما اگه به قانون تجارت ایران سری بزنین می بینید که همیشه هم مسئولیت واسه آدما به دنبال نداره. ما در قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران هفت نوع شرکت تجاری و یه نوع موسسه غیر تجاری رو می بینیم که هر کدوم دارای قوانین و مسئولیتای مشخصی هستن. بیشتر که این قوانین رو بخونین می بینین که در قانون واسه نداشتن مسئولیت و آدمایی که به دلیل ترس از مسئولیت نمی خوان شرکت ثبت کنن هم یه جور شخصیت حقوقی اورده شده و ان شرکت با مسئولیت محدوده.

یکی از عادی ترین شرکتا نه فقط در ایران بلکه در کشورای پیشرفته شرکت با مسئولیت محدوده. شرکتی که همونجوری که از اسمش مشخصه مسئولیت کمی واسه افراد شریک در شرکت به همراه داره. در این نوع شرکتا هرکی فقط به اندازه سرمایه و اورده خود در شرکت مسئولیت داره و احتیاجی هم نیس در صورت ورشکستگی و نبود توان شرکت در جوابگو بودن تعهدات شرکت از دارایی شخصی خود واسه جبران این تعهدات استفاده کنن.

شرکتای با مسئولیت محدود در واقع به آدمایی که میخوان فعالیتی در تجارت و اقتصاد کشور داشته باشن میگه کمی از سرمایه ای رو که می خواین واسه کار و کاسبی شخصی خود هزینه کنین در میان بذارین و با شراکت دست کم یه نفر دیگه مابقی سرمایه رو تادیه کرده و کار رو با هم انجام بدین.

در این حالت هم شخصیت حقوقی پیدا کردین و هم کمی هم کمتر از اندازه مورد نظر خود واسه کار و کاسبی شخصی هزینه کردین.

شرکتای با مسئولیت محدود با دست کم دو و بیشترین حد نا محدود شریک به ثبت می رسن وسرمایه لازم واسه این شرکتا اعلام و تعهد مدیر عامل به تادیه دست کم ۱۰۰۰۰۰ هزار تومن تا وقتی مشخصه. یعنی در همون اول هم احتیاجی نیس پولی در میان باشه.

ضمن اینکه هر شخص در شرکت با مسئولیت محدود فقط به اندازه اورده خود که هم می تونه نقدی باشه و هم غیر نقدی در این شرکت مسئولیت داره. این نوع از شرکتا دقیقا مشخص نیس سرمایه ایه و یا افراد چون که اگر فرد دارای اعتبار بالایی در شرکت شریک باشه از  اعتبار خود هم می تونه واسه اعتبار شرکت استفاده کنه هر چند نام اون نمی تونه در نام شرکت موثر شه.

یکی از بزرگترین حسنای شرکت با مسئولیت محدود تسلط شرکا بر امور شرکته. یعنی همه کارایی که در شرکت صورت میگیره باید با هماهنگی و تایید بقیه شرکا باشه.

از طرفی هم شرکتای با مسئولیت محدود هیچ محدودیتی در کارکرد و یا ورود به بازارای و جوامع جور واجور ندارن. اونا بسته به بازار هدف خود می تونن با انتخابای خود در هر نوع مزایده و مناقصه و یا بازار داخلی و خارجی و … ورود پیدا کرده و فعالیت کنن. تنها محدودیت شرکتای با مسئولیت محدود همین سرمایه اونا هستش. یعنی باید واسه اینکه بتونن پروژه ها و فرصتای بهتری واسه فعالیت و انجام کار داشته باشن سرمایه شرکت رو به حد مشخصی زیاد کرده باشن تا اعتبار شرکت بالاتر بره.

اگه از ان دسته از آدمایی هستین که حوصله سر و کله زدن با قانون و رفت و امدای زیاد واسه ثبت شرکت رو هم ندارین باید به شما مژده بدیم که با وجود موسسات جور واجور حقوقی مانند موسسه حقوقی ثبت شرکت و ثبت برند نوبل جایی دیگه واسه نگرانی نیس. این موسسات فقط با مبلغ بسیار کمی شرکت رو برابر با میل شما به ثبت می رسونن.

اگه می خواین اعتبار لازم رو داشته باشین، در همه فرصتای بازار سهمی داشته باشین، اینده خود رو بسازین و پول و سرمایه بیشتری به دست بیارین و مهم تر از همه مسئولیت کمی داشته باشین تنها راه شما هستش.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری با انگیزه کار کنیم؟