شناسایی مدل تصمیم گیری چند معیاره ارزیابی و انتخاب بازیکنان فوتبال در لیگ برتر بر اساس …

فصل دوم
مبانی نظری
فصل دوم : مبانی نظری
۲-۱-مقدمه :
در این بخش به مرور ادبیات علمی می پردازیم. در ابتدا ارتباط تربیت بدنی و ورزش با سایر علوم و عوامل مهم و اثرگذار در یک ورزشکار تربیت شده جسمانی ، مورد بررسی قرار می گیرد. در مرحله بعد انواع شاخص ها در انتخاب بازیکنان فوتبال در دو دسته کلی شاخص های ورزشی و مالی توصیف می شود . در ادامه تصمیم گیری های چند معیاره و روش های متداول آن بررسی شده و نظریه فازی نیز شرح داده می شود .در پایان این فصل بیشینه داخلی و خارجی تحقیق بیان می گردد.
۲-۱-۱- نگرش سیستمی در مطالعات اصول و مبانی ورزش :
نظریه سیستم ها به مفهوم عام آن، از جدیدترین دیدگاه های بشری است که به دنبال منطق ارسطویی و منطق تجربی، تحت عنوان منطق سیستمی ارائه شده است. نگرش سیستمی کل نگری در مقابل نگرش تجزیه گرایی نسبت به پدیده های اجتماعی مطرح شده است. نگرش تجزیه گرایی به دنبال شناخت پدیده ها، از طریق تجزیه کل به اجزاء، شناخت خصایص و مشخصات آنها بوده است. و حال آنکه نگرش سیستمی، یا روش کل نگری، به کل هر پدیده عنایت دارد. لذا روش سیستمی، یک روش شناخت و تحلیل پدیده ها به صورتی کل نگر، گسترده نگر و عنایت نگر است (رضائیان، ۱۳۷۶)
اخیرا در تحلیل ورزش و برنامه های مرتبط به آن از نظریه سیستمی بهره فراوان گرفته شده است. تفکر سیستمی، بر تغییر نگرش مبتنی بر تفکر علوم به حوزه های تخصصی و ریز، به نگرش مبتنی بر ترکیب یافته های رشته های گوناگون علمی، تأکید دارد. نگرش سیستمی عمدتا به دنبال این موضوعات است :
۱) انتقال یافته های یک حوزه علمی به حوزه های دیگر، از طریق بررسی و مطالعه شباهت ها و میزان همانندی مفاهیم، قوانین و مدل های مورد استفاده در رشته های مختلف علمی.
۲) تشویق به ایجاد و طراحی مدل های نظری، در حوزه هایی که فاقد تعداد کافی مدل هستند.
۳) به حداقل رساندن تکرار و دوباره کاری در مطالعات و تلاش های نظری، در حوزه های علمی گوناگون.
۴) ایجاد وحدت و هماهنگی در میان علوم مختلف از طریق افزایش و بهبود ارتباطات میان متخصصان علوم گوناگون .
استفاده از نگرش سیستمی در مطالعات ورزشی برای همه دست اندرکاران ورزش کاربرد فراوان دارد زیرا ورزش ماهیتاً به عنوان یک علم مجرد دانشگاهی مانند فیزیک یا شیمی یا روان شناسی مطالعه نمی شود بلکه پدیده ایست بین رشته ای که در میان علوم مختلف رشد کرده است.
۲-۱-۲- ورزش به عنوان یکی از اجزای سیستم اجتماعی :
تربیت بدنی و ورزش به عنوان یک پدیده اجتماعی فراگیر، با بسیاری از مظاهر زندگی اجتماعی افراد جامعه ارتباط بسیار نزدیک دارد. ورزش با پدیده ها و نهادهایی همچون خانواده، مذهب، اقتصاد، آموزش و پرورش، فراغت، سیاست، حقوق، فرهنگ، هنر، رسانه های جمعی و بهداشت و… ارتباط داشته و در تعامل با آنهاست (نادریان، ۱۳۸۴) اگرچه مطالعه و بررسی پیرامون چگونگی و نحوه ارتباط، همچنین میزان تأثیرپذیری و یا اثرگذاری پدیده ورزش و تربیت بدنی با سایر پدیده ها و نهادهای اجتماعی قابل بررسی و تأمل می باشد. اما شکل ۲-۱- نشان دهنده ارتباط دو سویه تربیت بدنی و ورزش با برخی از مظاهر و پدیده های مهم زندگی اجتماعی می باشد: متخصصان معتقدند زندگی جمعی و آثار و نتایج حاصل از کارکرد همه پدیده های اجتماعی (اعم از فرهنگی – اقتصادی – سیاسی و غیره) است که هر یک به نحوی در افکار و رفتارهای افراد تأثیر می گذارد و نحوه ارتباطات اجتماعی را مشخص می سازد.
شکل ۲-۱- ارتباط تربیت بدنی و ورزش با سایر پدیده های اجتماعی
تحلیل مسائل و موضوعات مربوط به ورزش در همه جنبه ها و ابعاد آن بدون در نظر گرفتن سایر عوامل و متغیرهای مهم اجتماعی امکان‌پذیر نیست. گستردگی و تنوع فعالیت های ورزشی در جامعه به گونه ای است که در تحلیل آن می بایست به سایر نهادهای اجتماعی مثل مذهب، اقتصاد، فرهنگ، آموزش و پرورش، سیاست، هنر، خانواده و سایر پدیده های اجتماعی اثرگذار نیز توجه نمود. اگرچه امروزه ورزش به عنوان یک نهاد مستقل اجتماعی محسوب می گردد و دارای کارکرد اجتماعی می باشد، اما در درون یک جامعه این نهاد خود به عنوان یک زیر مجموعه تلقی می گردد. جامعه ای که به طور مداوم تغییر می کند و همه پدیده ها به نحوی در تعامل و ارتباط با یکدیگر می باشند. به عنوان مثال نتایج برخی از مطالعات و تحقیقات نشان می دهد که توسعه و پیشرفت ورزش به ویژه ورزش های تفریحی و پرورشی با توسعه اقتصادی و رفاه اجتماعی عمومی جامعه ارتباط خطی مستقیم دارد (ریتزر، ۱۳۷۷)
آمپوفو و همکاران (۲۰۰۳) می گویند برنامه های تربیت بدنی و فعالیت های ورزشی علاوه بر اینکه می بایست انعکاسی از فرهنگ و فلسفه اجتماعی جامعه باشد، در حفظ و ارتقای سطح فرهنگ نیز وظیفه خاصی به عهده دارد. به عبارت دیگر، ورزش هم بر فرهنگ تأثیر می گذارد و هم تحت تأثیر عوامل فرهنگی قرار می گیرد. واقعیت این است که جمعیت های گوناگونی از افراد جامعه با سنین مختلف، جنسیت متفاوت، توانمندی ها، طبقات اجتماعی، نژادها، قومیت ها و خرده فرهنگ های مختلف و متفاوت از خدمات و برنامه های ورزشی به نوعی در زندگی اجتماعی و حرفه ای خویش استفاده می کنند. بسیاری از رشته های ورزشی به ویژه ورزش های بومی و محلی در جامعه وجود دارند که نقش خود را در حفظ و ارتقای سطح فرهنگی به خوبی ایفا می کنند. برنامه های تربیت بدنی و ورزش در جامعه می بایست به گونه ای طراحی شوند که پاسخگوی نیازهای همه اقشار جامعه بوده و آینده روشنی از برنامه ها را ترسیم ن

این نوشته را هم بخوانید :   بررسی جذب و رهایش داروی اکسی تتراسایکلین بر روی گرافن اکساید عامل دار ...

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

مایند. آینده ای که شکوفائی توانمندی های ویژه فردی و نیازها و احتیاجات متنوع اجتماعی را برآورده نماید. دست یابی به چنین آرمان هایی که عمدتا در درازمدت حاصل می شود نیازمند داشتن اصول و مبانی مستحکم علمی است.
۲-۱-۳- ارتباط تربیت بدنی و ورزش با سایر علوم :
با پیشرفت و توسعه علوم ورزشی و پیدایش حوزه های جدید علمی در ورزش، تخصص گرائی در ورزش افزایش قابل ملاحظه یافت. بررسی های تاریخی نشان می دهد تا قبل از سال های ۱۹۶۰ میلادی از ورزش تصویری کلی ارائه می شد. اما با رشد تخصص گرائی در همه پدیده های اجتماعی از جمله ورزش، تحلیل گران و متخصصان به جای ارائه تصویری کلی از مسائل و موضوعات مربوط به ورزش، تلاش کردند به بررسی موضوعات و مسائل یک حوزه مشخص به طور عمیق بپردازند و توجه آن ها به مسائل تخصصی مربوط به آن حوزه صورت گرفت.
شناخت و آگاهی از اصول و مبانی ورزش برای همه مدیران، مربیان، دست اندرکاران و کارورزان حرفه ای در همه سطوح ضرورت دارد. زیرا انسان هرگز نمی تواند بدون نگرش و اعتقاد زندگی کند و اعتقادات و نگرش ما در حقیقت قواعد اعمال و رفتارهای ما محسوب می شوند. منظور از اعتقادات و نگرش ها همان اصول و مبانی هستند که آنها را با آگاهی پذیرفته ایم و بر مبنای آن ها عمل می کنیم. همچنین باید اشاره نمود که اصول و مبانی نیز تابع وضع یا مقتضیات و شرایط زمان ومکان موجود است. مبانی فعالیت های ورزشی در حقیقت همانند زیرساخت ها و ستون های یک ساختمان است که روبناها (برنامه ها و فعالیت های اجرائی ورزش) بر آن استوارند. برنامه تمرینات ورزشی و روش های آموزش حرکات، مهارت ها و فعالیت های جسمانی و ورزشی و بسیاری از برنامه های ورزشی مبانی خود را از حوزه های مختلف علوم (علوم تجربی، علوم انسانی و علوم زیستی) اخذ می نمایند.
تبیین اصول و مبانی فعالیت های ورزشی ، چه فعالیت های ورزشی به صورت حرفه ای و قهرمانی و چه به صورت تفریحی در جامعه بدون بهره گیری از یافته های علوم مرتبط با ورزش میسر نمی باشد. شکل ۲-۲- نشان می دهد که چگونه ورزش با حوزه های مختلف علوم ارتباط دارد.
شکل۲-۲ – ارتباط تربیت بدنی و ورزش با سایر علوم
در حقیقت در هر رشته علمی نظیر فیزیک، شیمی، فیزیولوژی، روان شناسی، جامعه شناسی، حقوق و سایر رشته های علمی بخش مهم یا یک رشته علمی مستقلی به وجود آمده که مطالعات خود را به صورت تخصصی در حوزه ورزش دنبال می نماید.
برخی از صاحب نظران و متخصصان علوم ورزشی معتقدند که بسیاری از اصول، معیارها و شاخص هایی که مدیران، مربیان و معلمان ورزش در برنامه ریزی و اجرای برنامه های تربیت بدنی و ورزش مورد استفاده قرار می دهند و در عمل به کار می گیرند در حقیقت یافته های علمی و نتایج تحقیقات و مطالعات در حوزه های علوم مختلف در زمینه ورزش می باشد (رضوی، ۱۳۸۵) به عبارت دیگر، ورزش فی نفسه فعالیتی است که دامنه آن به سایر علوم کشیده شده است. لذا در مطالعات ورزشی می بایست اصول و یافته های سایر علوم را مورد توجه قرار داد. برای مثال، فیزیولوژی علمی است که به مطالعه و تحقیق پیرامون کارکردهای دستگاه های مختلف بدن می پردازد. کارکردها و وظایف دستگاه های مختلف بدن در همه شرایط تابع اصول و قوانین مخصوص به خود است. در این رهگذر عملکرد دستگاه های بدن انسان مانند دستگاه عصبی – عضلانی، دستگاه اسکلتی، دستگاه قلب و تنفس، دستگاه گوارش، دستگاه غدد در حین فعالیت های ورزشی نیز مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرند. به عبارت دیگر یک فیزیولوژیست ورزشی ابتدا می بایست بر علم فیزیولوژی عمومی احاطه و تسلط کامل داشته و قادر باشد عملکرد دستگاه های مختلف بدن را در شرایط معمولی و عادی (غیر ورزشی) بررسی کند ؛ سپس نوع ویژه ای از عملکرد دستگاه های بدن یعنی در حین فعالیت های ورزشی را مورد مطالعه قرار دهد . برای مثال ، شکل های مختلف فعالیت های جسمانی و ماهیت رشته های ورزشی موضوعی است که شاید یک فیزیولوژیست عمومی قادر نباشد جزئیات و ویژگی های آن را درک نماید. لذا نمی توان گفت که فیزیولوژی ورزش و اصول مربوط به آن جدا از اصول فیزیولوژی عمومی باشد. مثال فوق درباره بسیاری از علوم مختلف مصداق دارد. همین طور یک آسیب شناس ورزشی، یک جامعه شناس ورزشی و یک روان شناسی ورزشی یک مدیر ورزشی در وهله اول می بایست به اصول و مبانی علوم خود آشنایی کامل داشته و سپس کاربرد آنها را در موقعیت های ورزشی و در مسابقات بدانند. از آنجایی که ورزش پدیده ای بین رشته ای محسوب می شود و با بسیاری از حوزه های مختلف علوم ارتباط تنگاتنگ و همه جانبه دارد، می توان چنین نتیجه گرفت که یکی از منابع عمده اصول در تربیت بدنی و ورزش یافته های علوم مختلف است که در آنها مباحث و موضوعات ورزشی به صورت کاملا تخصصی مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرند. همان گونه که در نگرش سیستمی می دانیم یکسانی و شباهت فرآیندها در بین علوم و پدیده های مختلف وجود دارد.