شناسایی مدل تصمیم گیری چند معیاره ارزیابی و انتخاب بازیکنان فوتبال در لیگ …

بلوغ اجتماعی

۵

۴

۳

۲

۱

بلوغ کامل

نابالغ

تجربه بازی

۵

۴

۳

۲

۱

زیاد

هیچ

اندازه گیری مهارت های ورزشی
مهارت های ورزشی با مقیاس های مختلفی اندازه گیری می شوند. در ورزش هایی مانند دوهای سرعت و استقامت برای اندازه گیری از مقیاس زمان استفاده می شود. از طرفی، در برخی دیگر از رشته های ورزشی دقت و کیفیت اجرای مهارت به عنوان ملاک اندازه گیری محسوب می شود. در اندازه گیری مهارت های ورزشی می توان از آزمون های استاندارد و آزمون هایی که خود مربی یا معلم می سازد، استفاده کرد. آزمون های استاندارد توسط مراکز تخصصی ساخته شده و مسلماً در اندازه گیری مهارت های مورد نظر از روایی و پایایی بالایی برخوردار خواهند بود (مانند آزمون پرتاب آزاد بسکتبال، دریبل فوتبال، سرویس بدمینتون و … که توسط موسسه ایفرد ساخته شده است). از طرفی آزمون های معلم ساخته، آزمون هایی هستند که مربی یا معلم با توجه به امکانات و تجهیزات و شرایط موجود، یک روش آزمون را برای ارزیابی یک مهارت طراحی و مورد استفاده قرار می دهد. مسلماً روایی و پایایی این آزمون در حد و اندازه آزمون های استاندارد نبوده و اغلب فقط برای آن کلاس و آن گروهی که مربی با آنها کار کرده است، کاربرد دارد. البته این موضوع بدین معنی نیست که آزمون معلم ساخته ارزش و اهمیتی نداشته و اندازه گیری بر اساس آن اشتباه است.
۲-۲-۲- شاخص های مالی:
جهت بررسی این شاخص ها ما باید از دو منظر باشگاه و بازیکنان به مساله نگاه کنیم تا بتوان شاخص های مالی مناسب را احصا نمود .
۲-۲-۲-۱- شاخص های مالی از منظر باشگاه :
در چند سال اخیر در کشور ما باشگاه های ورزشی دولتی که بیش از ۷۰ درصد فعالیت های آن ها را فوتبال تشکیل می دهد به دلیل حکم قانونی در تبصره «۷» بودجه سال ۱۳۸۲ مبنی بر اجازه هزینه یک درصد اعتبارات دستگاه ها و شرکت ها در جهت ورزش، رونق فراوانی یافته اند که به تبع آن بسیاری از شرکت های دولتی از قبیل: سایپا، ایران خودرو، فولاد مبارکه، فولاد خوزستان، ذوب آهن اصفهان، برق شیراز و … باشگاه هایی را از محل یک درصد درآمد مذکور که مبلغ آن با توجه به حجم تولیدات و مبادلات اقتصادی بالا و قابل توجه است بنا نهاده اند. این نوع باشگاه ها همانند باشگاه های خارجی که رونق بخش ورزشی کشورها هستند ایجاد شده اند و اختلاف آن با نظام باشگاه داری خارجی در ایجاد آن ها از طریق بخش خصوصی و باشگاه داری ایران از طریق دولت است.
درآمد باشگاه ها :
باشگاه های ورزشی به درآمد زیادی نیاز دارند تا بتوانند هزینه های ضروری و اجتناب ناپذیر این صنعت را تأمین کنند.
بسیاری از درآمدهای کلی و عمده باشگاه ها از طرق ذیل حاصل می شود :
اسپانسرهای مالی، حق پخش تلویزیونی، فروش بازیکن ( ترانسفر)، تبلیغات، فروش و یا اجاره وسایل و تجهیزات ورزشی باشگاه و فروش بلیط ورودی برای تماشای بازی ها ، درآمد حاصل از مدارس فوتبال .
همچنین در ایران منابع درآمدی دیگری هم وجود دارند که عبارتند از :
دریافتی از محل یک درصد از شرکت های اصلی که باشگاه تبعه آنهاست مثل کمک شرکت مس کرمان به باشگاه مس کرمان ، دریافتی از محل بازگشت ۳۰٪ فدراسیون ، که مبین کمک فدراسیون به باشگاه های کشورمان است و کمک های مردمی .

این نوشته را هم بخوانید :   آینده نگاری ترافیک کانتینری بنادرجنوبی ایرانی در افق ۱۴۰۴- قسمت ۷

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.