دانلود پایان نامه

ا توجه به تعاریف موجود اکثر نویسندگان معتقدند، قاچاق انسان جرمی است سازمان یافته و سازمان یافتگی را از خصایص قاچاق انسان می دانند و بیان می کنند: قاچاق انسان یکی از نگران کننده ترین جنبه ها ی مجرمیت سازمان یافته است.
جنایات سازمان یافته امنیت ملت ها و دولت ها را تهدید می کند، از این رو می توان یکی از معضلات اصلی قرن حاضر را جنایات سازمان یافته دانست. بدون تردید قاچاق انسان یکی از این جرایم است. از دلایلی که می توان برسازمان یافته بودن قاچاق انسان ارائه داد،پروتکل پیشگیری، سرکوب و مجازات قاچاق اشخاص به ویژه زنان و کودکان مصوب سا ل 2000 است که به دنبال پیوستی از کنوانسیون سازمان ملل در مورد مبارزه با جرائم سازمان یافته فراملی می باشد. در این سند قاچاق انسان جزء جرایم سازمان یافته قرار داده شده است. این سازمان یافتگی را می توان در کنوانسیون های دیگر و به عنوان مثال در کنوانسیون مبارزه با قاچاق اشخاص، سوء استفاده و استثمار از راه فاحشگی دیگران مصوب 1949 نیز مشاهده نمود.
با توجه به اسناد بین المللی و آرایی که صاحب نظران می دهند در خصوص سازمان یافته بودن قاچاق انسان در قالب سازمان های بزرگ مافیایی، جایی برای بحث در این خصوص باقی نمی گذارد.
حال در اینجا به تعریف جرم سازمان یافته می پردازیم:
برخی عقیده دارند که «تعریفی از جرم سازمان یافته وجود ندارد. در حالی که جرم سازمان یافته بالاتر از جرایم به صورت دسته جمعی است. »
برخی دیگر صاحب نظران نیز درصدد ارائه تعریفی از جرم سازمان یافته برآمده اند، به عنوان مثال در تعریفی آمده است: «جرم سازمان یافته جرمی است، که شاخص تدارک و ارتکاب آن، تشکلیلاتی روشمند است، که اغلب برای مباشران آن امکانات معاش را فراهم می سازد. »
در تعریف دیگری آمده است: «جنایات سازمان یافته هر مجموعه ساختاری هماهنگ و سازمان یافته ای از اشخاص است که معمولا به وسایل غیر قانونی برای جمع آوری سرمایه اتکا می کنند و با اینکه جنایات سازمان یافته فعالیت غیر قانونی با انگیزه اقتصادی است که توسط گروه، انجمن یا ارگان دیگری مرکب از دو یا چند نفر مشخص که خواه به طور رسمی و یا غیر رسمی سازمان یافته باشند، ارتکاب مییابد که اثر منفی فعالیت مذکور از بعد اقتصادی، اجتماعی، ایجاد خشونت، بهداشتی و سلامت عمومی و یا زیست محیطی حائز اهمیت تلقی می شود. »
اختلافاتی در این تعاریف وجود دارد، ولی تا حد زیادی گویای تشکیلات و اهداف و نحوه عملکرد گروه های سازمان یافته می باشد. «در کنوانسیون پالرمو (سال 2000) تعریفی از جنایات سازمان یافته ارائه نشده است فقط در ماده دو این کنوانسیون مشارکت و همکاری در تشکیل و اداره یک گروه جنایتکارانه نه به صورت سازمان یافته مورد توجه قرار گرفته است و به جرائمی اطلاق می شود که توسط گروهی متشکل از سه نفر یا بیشتر با هدف تحصیل مستقیم یا غیر مستقیم مالی و برای مدتی ارتکاب می یابد. »
این تعاریف به قسمتی از ویژگی هایی جرم سازمان یافته از نظر تشکیلات، نحوه عملکرد و….. اشاره دارد. لذا لزوم وجود یک تعریف جامع و کامل که دربرگیرنده تمام ابعاد جرم سازمان یافته باشد، احساس می شود.
با توجه به تعاریفی که ارائه شد، می توان چند ویژگی شاخص برای جرم سازمان یافته بیان کرد. این ویژگی ها احصا نشده و باید آن را بر اساس اسناد و مدارک موجود استنباط کرد.
جرم سازمان یافته جرمی است که از سوی باندهای دارای یک سازمان و ساختار تشکیلاتی خاص و منسجم صورت می گیرد. این ساختار تشکیلاتی دارای قدرت مرکزی بوده که رهبری و هدایت تشکیلات را به عهده دارد.
«در داخل این سازمان سلسله مراتب تشکیلاتی رعایت شده و بسیار شبیه سازمان های چند ملیتی عمل می کنند. »
این گونه سازمان ها اغلب نام های مختلف و شاید نامانوس انتخاب می کنند که شاید هدف از این کار شناسایی و تفکیک از سایر سازمانهای مشابه باشد. این گونه سازمان ها و تشکیلات محدودیت اعضا داشته و پذیرش اعضای جدید در آن با شرایط خاص به ندرت اتفاق می افند. تشکیلات قواعد الزام آور خاص خود را داشته و حتی می توان گفت یک سیستم مجازات تا حد حذف فیزیکی در برخی موارد بر آنها حاکم است. غالبا نقش ها و وظایف تا حد زیادی مشخص بوده و کارها از طریق تقسیم کار صورت می گیرد. این سازمان ها عموماً منابع مالی فراوان و قدرت اقتصادی زیادی داشته و در همین راستا درآمدهای هنگفتی نیز به دست می آورند. از مهمترین خصایص این سازمان ها عملکرد آنها به صورت فراملی است. گر چه می توان این گونه جرایم را درسطح داخلی نیز مشاهده نمود، ولی غالبا جرائمی مانند مواد مخدر، قاچاق اسلحه و….. به صورت بین المللی صورت می گیرد، اگر به کنوانسیون پالرمو مراجعه کنیم خصوصیاتی مشابه آنچه بیان شد قابل استنباط است، به عنوان مثال در قسمت«ب» بند 1 ماده 3 این کنوانسیون به ماهیت فراملی بودن این جرائم اشاره شده است. برخی در جمع ماده 5 کنوانسیون پالرمو و تلفیق آن با مواد 2 و 3 همین کنوانسیون چهار خصوصیت را برای جرم سازمان یافته بیان کرده است:
«1. ارتکاب جنایات گروهی متشکل از 3 نفر یا بیشتر.
2. جنایات ارتکابی ماهیتا فراملی است.
3. فعالیت این گروه ها برای مدتی استمرار دارد.

4. انگیزه و هدف نهایی این سازمانها تحصیل منافع مالی و مادی است. »
با توجه به ماده 2 این کنوانسیون گروه جنایتکار سازمان یافته فراملی گروهی است که از سه نفر یا بیشتر تشکیل می شوند و جهت کسب منافع مالی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم، مرتکب جنایت می شوند. با توجه به این ماده خصوصیاتی که ذکر شده، تقریباً بیان کننده ویژگی های جرم سازمان یافته می باشند. هر چند به دلیل پیچیدگی این جرم به صورت حصری و جامع نمی توان تمام ویژگی ها را بیان کرد. اما می توان تقسیم بندی اخیر را به عنوان ویژگی های جرم سازمان یافته پذیرفت.
در قوانین ایران به جرم سازمان یافته به صورت خاص توجه نشده است، اگر چه اقدام باندی و تشکیلاتی و رهبری شبکه چند نفری برای ارتکاب جرم در بعضی قوانین مورد توجه قرار گرفته است، از جمله: قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس، کلاهبرداری مصوب 1369. ماده واحده تشدید مجازات جاعلین اسکناس و واردکنندگان، توزیع کنندگان و مصرف کنندگان اسکناس مجعول مصوب 1368 و یا مواد مختلف قانون مجازات اسلامی مانند مواد 877،880، 882. اما با توجه به ویژگی های که برای جرم سازمان یافته برشرمردیم، اقدام باندی و تشکیلاتی در قوانین فوق الذکر غیر از سازمان یافتگی است.
بنابراین قید سازمان یافتگی در ماده 2 قانون مبارزه با قاچاق انسان برای اولین بار در قوانین ایران، مورد استفاده قرار گرفته است، در حالی که هیچ سابقه ای ندارد و هیچ تعریفی از آن ارائه نشده است، یا به عبارت دیگر ما تعریفی از جرم سازمان یافته نداریم و ناچاریم برای تعریف و تفسیر آن به منابع خارجی مراجعه کنیم، که کنوانسیون پالرمو مهمترین منبع در این زمینه است. این خود جای اشکال دارد. زیرا قاضی ایرانی باید برای تفسیر و بیان مفهوم و مصادیق قانون داخلی به منابعی مراجعه کند که هم خود و هم مرتکبین و متهمان از آن آگاهی ندارند. لذا برای رعایت حقوق و آزادیهای افراد و رعایت حقوق متهمین باید فقط به قواعد حقوق داخلی مراجعه نمود که در این مورد خاص ناقص و مبهم است. لذا باید پذیرفت، در قوانین ما به جرایم سازمان یافته به عنوان یک جرم جمعی نگاه شده و باید در مورد جرائم به طور خاص قانون داشته باشیم و به نظر می رسد منظور از سازمان یافتگی در ماده مذکور، همان اقدام باندی و تشکیلاتی است. اما بهتر آن بود که قانون گذار ایران تعریف و مصادیق جرم سازمان یافته را مشخص می ساخت و راهکارهایی برای مقابله با این نوع از جرائم ارائه می نمود نه اینکه فقط به سازمان یافتگی قاچاق انسان اشاره نماید بدون اینکه مفهوم و معنای آن را مشخص سازد.

مطلب مشابه :  پایان نامه حقوق در مورد :اموال غیر منقول

مبحث دوم: مفاهیم مرتبط یا مشابه با قاچاق انسان
بازشناسی مفاهیم مشابه قاچاق انسان از این جهت که بهتر تشخیص دهیم چه کسی قربانی قاچاق است، دارای اهمیت فراوان است.زیرا به دلیل ماهیت متفاوت قاچاق انسان و اعمال مجرمانه دیگر از نوع مرتبط، اتخاذ یک سیاست جنایی کارآمد و واکنش مناسب در قبال مرتکبین این جرایم و چگونگی رفتار با آنها، تا حدود زیادی بستگی به بازشناسی این اصطلاحات از یکدیگر دارد. به این دلیل، از میان جرایم قابل مقایسه با قاچاق انسان ابتدا به ذکر مشابه ترین آنها یعنی قاچاق مهاجرین می پردازیم زیرا از میان مفاهیم مذکور، مرز بین اصطلاح اخیر و قاچاق انسان بسیار ظریف و مناقشه برانگیز است. سپس جرم قاچاق انسان را با جرم به بردگی گرفتن یا فروش برده مقایسه می نماییم زیرا برده و برده داری مفهومی قدیمی و جهانی می باشد و در اسناد تاریخی مقررات زیادی راجع به برده و برده داری می توان یافت و در نهایت به بررسی و مقایسه جرم استثمار، بهره کشی جنسی، فحشاء و قوادی سازمان یافته با جرم قاچاق اشخاص می پردازیم که یکی از جلوه های ناخوشایند زندگی بشر است و در دهه های اخیر شکل منظم و سازمان یافته به خود گرفته و زنان و کودکان را برای بهره کشی جنسی در تمام دنیا اعم از مبدأ، مقصد و مسیر درگیر کرده است و وجود این حوزه وسیع برای یک جرم بین المللی، فی نفسه قابل تامل و در عین حال حاکی از واقعیت تلخ سختی کنترل آن است.

گفتار اول: مقایسه قاچاق انسان و قاچاق مهاجرین
به موجب ماده 3 پروتکل علیه قاچاق مهاجران کنوانسیون ملل متحد قاچاق مهاجرین این گونه تعریف شده است:
الف) «تضمین ورود غیر قانونی یک شخص به یک کشور بدون داشتن تابعیت یا اقامت دائم در آن کشور که با هدف به دست آوردن مستقیم یا غیر مستقیم منافع مالی و مادی صورت می گیرد.
ب) ورود غیر قانونی عبارتست از عبور از مرز بدون داشتن شرایط قانونی لازم برای ورود به کشور پذیرنده.

ج) منظور از اسناد مربوط به مسافرت یا اسناد هویت تقلبی عبارتست از هر نوع اسناد مسافرت یا هویت که:
1.به طور اساسی توسط یک فرد غیر صلاحیتدار تغییر یافته باشد، به بیان دیگر ساختن یا تغییر مادی متقلبانه سند توسط هر شخصی به جز شخصی که قانوناً مجاز به صدور چنین سندی از جانب دولت است.
2. به شکل غیر قانونی و از طریق ناروا و تدلیس ، فساد مالی یااکراه یا سایر روشهای غیر قانونی دیگر صادر شده باشد.
3.توسط شخصی غیراز دارندۀ قانونی مورداستفاده قرار گرفته باشد .»
از عوامل زیر می توان به علل گسترش قاچاق مهاجرین اشاره نمود:
1.تمایل اتباع کشورهای فقیر و جهان سوم برای مهاجرت به کشورهای صنعتی خصوصاً به دلایل اقتصادی نظیر فقر و بیکاری یا دلایل فرهنگی سیاسی.
2.تمایل کشورهای صنعتی به پذیرفتن مهاجرین کشورهای دیگر به ویژه به دلایل اقتصادی از جمله کمبود کار ارزان و یا به دلایل فرهنگی نظیر جذب مغزها.
3.گسترش و توسعۀ ارتباطات خصوصاً وسایل حمل و نقل زمینی، هوایی و دریایی.
متاسفانه قاچاق مهاجرین نوعی دیگر از بردگی نوین عصر حاضر است زیرا مهاجرین به طریق غیر انسانی با ازدحام فراوان جمعیت به کشتی ها یا کامیونها سوار شده و از مسیرهای دریایی و زمینی و گاه با پای پیاده از صحراها و کویر ها گذشته و بدون داشتن هیچ گونه ایمنی و امنیت از محلی به محل دیگر انتقال مییابند به امید اینکه بتوانند از فقر یا خشونت خانوادگی رهایی یابند و در کشور مقصد زندگی راحتی داشته و بخت با آنها یار باشد و در راه دچار مرگ و میر، غرق شدن کشتی یا قایق و گم گشتن در بیابانها و… نشوند و سالم به مقصد برسند و پس از تحمل شکنجه های روحی و جسمی شدید در طی سفر، به هنگام ورود به کشور مقصد هیچ مرجعی برای اظهار تظلم ندارند و اغلب به دست قاچاقچیان انسان افتاده که از آنان به خاطر عزیمت به کشوری جدید، مقادیر بسیاری پول دریافت می کنند.
تخمین زده می شود که امروزه حدود 200 میلیون مهاجر در دست قاچاقچیان انسان اسیرند.
اتحادیه اروپا تخمین می زند که حدود 500 زن و دختر هر ساله به صورت مهاجر غیر قانونی وارد اروپا می شوند .
و در امریکا حداقل 100 هزار مهاجر غیر قانونی در خانه های فساد مشغول به کار هستند.
پی آمدهای مهاجرت غیرقانونی باعث شد تا سازمان ملل درصدد تنظیم یک سند بین المللی برآید و لذا پروتکل علیه قاچاق مهاجران از طریق زمینی، هوایی و دریایی مکمل کنوانسیون ملل متحد عیله جنایات سازمان یافته فراملی را تدوین نمود.
در ماده 6 این پروتکل دولتهای متعاهد ملزم به جرم انگاری قاچاق مهاجرین در قوانین داخلی خود هستند و حق هم همین است زیرا حمل و نقل و قاچاق اتباع خارجی ارزش و کرامت بشری را هم در دولت مبدأ و هم در دولت مقصد تهدید می نماید.
بین قاچاق انسان و مهاجرین تشابهات و تمایزاتی وجود دارد که در اینجا به آن می پردازیم:
مشابهت های موجود میان دو عنوان قاچاق انسان و قاچاق مهاجرین موجب می گردد که در مواردی این دو عمل مجرمانه با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. مهمترین وجوه تشابه این دو جرم را می توان اینگونه بیان کرد:

مطلب مشابه :  پایان نامه حقوق در مورد :منابع معتبر اسلامی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

1. موضوع هر دو جرم افراد بشری هستند.
2. در هر دو مورد افراد معمولاً از کشورهای جهان سوم با اقتصاد گذار به کشورهای پیشرفته قاچاق می شوند.
3. با توجه به اینکه هر دو مورد از مصادیق جنایات سازمان یافته فراملی است لذا خصایص اصلی این جنایات را دارا می باشند یعنی ماهیتاً فراملی هستند.( قاچاق افراد از منطقه ای به منطقه دیگر در داخل مرزهای یک کشور از شمول این عنوان موضوعاً خارج است. )
4. هر دو به منظور تحصیل منافع مالی و مادی و توسط گروه های سازمان یافته جنایی انجام می شوند.
و اما وجوه تمایز این دو پدیده مجرمانه را می توان بدین صورت به رشته تحریر در آورد:
1. در قاچاق اشخاص به ویژه زنان و کودکان افراد مورد قاچاق موضوع جنایت بعدی هستند و قاچاق آنهاوسیله ای برای کسب درآمدهای آتی محسوب می گردد. یعنی این اشخاص قاچاق می شوند تا بعداً در مکانهایی مانند مراکز فحشا مورد بهره برداری قرار گیرند و به صرف گذراندن آنان از مرز اصولاً چیزی عاید جنایتکاران نمی شود. در حالی که در قاچاق مهاجران گذراندن غیر قانونی از مرزها خود در مواردی هدف غایی محسوب می شود و قاچاقچیان منفعت مورد نظر خود را از مهاجران دریافت می دارند. به عبارت ساده تر می توان گفت قاچاق مهاجران موضوعیت داشته و خود هدف جرم است در صورتی که قاچاق اشخاص طریقیت داشته و وسیله جلب منفعت است. البته در مواردی که از مهاجران بیگاری کشیده شود با قاچاق اشخاص مشابه خواهد بود.
2. در قاچاق اشخاص، بیشتر زنان و کودکان موضوع جرم هستند در حالی که قاچاق مهاجران عمومیت دارد و حتی می توان ادعا کرد که بیشتر مردان و پسران جوانی که در آرزوی زندگی بهتر هستند و یا به منظور یافتن کار یا تحصیلات دانشگاهی اقدام به مهاجرت می کنند، مورد قاچاق واقع می شوند.
3. قاچاق اشخاص عمدتاً به منظور بهره برداری جنسی صورت می گیرد و بیشتر با تهدید و خشونت همراه است در حالی که در قاچاق مهاجران سوءاستفاده جنسی وجود ندارد .
4. در قاچاق مهاجران افراد قاچاق شده همواره یا فاقد اسناد و مدارک لازم برای ورود به کشور دیگری می باشند یا اسناد و مدارک آنها جعلی و تقلبی است، حال آنکه در قاچاق اشخاص به ویژه مواردی که با اغفال و فریب بزه دیدگان همراه باشد ممکن است که قاچاق با اسناد و مدارک صحیح و واقعی بزه دیدگان صورت گیرد .
5. قاچاق انسان متضمن انتقال اشخاص به منظور به کارگیری در هر نوع کار وفعالیت اجباری است که دارای منافع بسیار برای قاچاقچیان باشد، در حالی که قاچاق مهاجران که متضمن انتقال غیرقانونی افراد به کشوری که خواستار ورود به آن هستند در مقایسه با قاچاق انسان منفعت کمتری برای قاچاقچیان دارد زیرا در بسیاری از موارد قاچاقچیان مهاجران صرفاً دستمزد انتقال غیر قانونی افراد به کشور مقصد را دریافت می نمایند در صورتی که قاچاقچیان انسان در صورت عدم کشف جرم ممکن است تا آخر عمر از قربانیان خود سوءاستفاده نمایند.

گفتار دوم: مقایسه قاچاق انسان و جرم به بردگی گرفتن یا فروش برده


دیدگاهتان را بنویسید